Wim, Wim, Coen en Aaf wensen iedereen mooie kerstdagen en een stralend, lief en warm 2010!

En daar was ie dan… de kerstvakantie…. de langverwachte kerstvakantie! Wat heb ik er naar uitgekeken om even he-le-maal niets te doen. Nou niets doen? Het 1 januari Gala van Cafe Studio staat weer voor de deur en met 2 fulltime werkende mensen met een tweeling is het huishouden ook niet meer wat het geweest is. Geld voor een werkster is er helaas nog niet dus laat de handjes maar wapperen hoor in de vakantie!

De laatste dagen zijn we druk in de weer geweest met de sneeuw. Tot veel plezier van WIm en Coen want dit is toch de eerste keer dat ze kennis maken met de sneeuw! Er moest gevoeld, gegooid en gegeten worden van het pak sneeuw dat in onze achtertuin lag. Prachtig. Ook mama is druk bezig geweest met sneeuwpoppen en handschoentjes uit en aan te trekken. Maar ik geniet van de sneeuw!

Coentje zingt met volle teugen het Ooh Denderboom lied waar Wim hem steeds verbeterd. De Sinterklaasliedjes zijn de deur ook nog niet uit. De kerstboom is ook echt een aangenaam aanvulling in ons huis. De ballen en de sterren worden dagelijks bekeken en aanbeden. Heerlijk deze tijd. Ik kan eindelijk genieten van mijn eigen kinderen, alhoewel ik toch moe ben. Heel moe van de afgelopen periode. Ik merk dat ik echt moet opladen… de batterij is leeg. Heerlijk dat deze week de kindjes nog opgevangen kunnen worden in het kdv zodat ik de tijd krijg om lang in mijn bed te liggen en het huisje kan bijhouden. Het is stil in huis maar ik geniet. Hier moet ik van genieten!

Voor iedereen een fijne kerstvakantie gewenst!

Wij hebben de Sint en zijn Pieten uitgezwaaid en de Kerstman is weer in het land. Hoe verwarrend is het eigenlijk allemaal? De jongens zingen nog steeds Sint Maarten liedjes en ook de Sinterklaasliedjes worden nog dagelijks luid gezongen. De Kerstboom staat nog niet in huize Keller maar de nieuwe OOH Denneboom (versie Coen: Ooh Denderboom) wordt ook al veel gezongen. Ik kan me ook goed voorstellen dat de decembermaand best ingewikkeld is als je 3,5 jaar bent. De winkels en alle folders staan vol met mannen met baarden en kadootjes. En wie heeft toch bedacht dat de Sinterklaas en de Kerstman allebei bijna hetzelfde eruit zien? Het is erg verwarrend. Kadootjes in een zak, kadootjes onder een boom, als het maar kadootjes zijn. Oja en dan had je ook nog Sint Maarten… had die ook een baard? Vast wel!

Nog een paar dagen werken en dan heerlijk kerstvakantie. 2 Weken lekker lang genieten van de kinderen en de rust. Ik kijk er al vreselijk naar uit. En dan ben ik blij dat in januari alle mannen met baarden en rode kleren weer weg zijn en het gewone leven weer kan beginnen. Ik ben benieuwd hoe lang het duurt voordat alle liedjes uitgezongen zijn.

Ramses Shaffy had voor zijn overlijden zijn allerlaatste optreden eind november in Rotterdam. Tijdens de uitreiking van de Laurenspenning in de Laurenskerk speelde hij piano.

Ik ben geschokt… ik ben in rouw…. Ramses is niet meer! Ramses… rust zacht!

Een aantal jaar geleden zong ik samen met Belle De Pastorale op het Nieuwjaarsgala van cafe Studio.

En ik heb geoefend en gezweet tijdens de repetitie. Wat misschien een makkelijk liedje lijkt bleek echt een moeilijk nummer. Genoten heb ik in die tijd van alle liedjes die ik downloade van Ramses. En vanaf toen wist ik het… als ik ooit kom te overlijden wil ik Ramses op mijn begrafenis. Als de mensen binnen komen op de dienst wil ik uit de luidspeakers horen: Het is zo’n eerlijk nummer, zonder tekst… er is geen tekst bij nodig!

En bij vertrek van de dienst zou ik graag We moeten doorgaan horen

De liedjes zijn fijn en vol met sfeer. Ik zal niet de enige zijn die We Moeten Doorgaan als begrafenisnummer op het lijstje heeft staan, en zeker niet de laatste. Het is een nummer waar je de naaste moed mee inspreekt. Het komt allemaal goed!

En nu is de wereld een fantastische man, een chansonschrijver en een held armer!! Ik genoot als ik Hem op de televisie zag… Vol Respect! Rillingen over mijn lijf van zijn prachtige liedjes…

Vanavond steek ik een kaarsje aan voor Ramses….jammer….. God heeft zich niet vergist, Ramses zou het zou hebben gewild, maar toch is het jammer …

en ik…..

Ik ben er stil van!   Maar WE ZULLEN DOORGAAN!

Doodmoe kan ik worden van die ouders die alles zo fantastisch in orde willen hebben voor hun kinderen dat het bijna onmenselijk wordt. In de huizen zie je geen stofje en tijdens het spelen met het gereinigde speelgoed moet er eigenlijk alweer opgeruimd worden. Zielig voor de kinderen die niet leren hoe leuk het is om vies te worden, om eten alleen te leren proeven. Ik denk dat kinderen het snelste leren eten door ze het eten te laten proeven, te laten ruiken en te laten voelen. Lekker met de handjes in de maccaroni, ketchup op de neus etc… Die ouders zullen nooit iets onverantwoordelijks doen.. nooit eens een wijntje drinken met hun vrienden of met elkaar want stel je nou toch voor dat je kind het lege glas te pakken krijgt… het glas kan stuk gaan, of natuurlijk, wat veel erger is, het laatste druppeltje kan eruit worden leeggedronken! En dat is weer kwalijk voor de hersenontwikkeling!

Begrijp me goed, ik ben geen voorstander van alcholdrinkende kinderen. Ik vind het ook vreemd als ouders hun kinderen van 12 een biertje of een breezertje aanbieden in het weekend (maar, het zijn hun kinderen, niet de mijne!), die keuze maak ik niet. 8,8% van de kinderen die op de basisscholen in Nederland zitten hebben in de afgelopen maand een alcoholisch drankje gedronken. Vanaf 12 jaar loopt dit percentage dan ook hoog op. Ik vind het vreselijk als ik drankwedstrijden zie van kinderen van 14. Ik heb hier zelf nooit aan meegdaan en ik kan het me dan ook niet voorstellen. Het lijkt me afschuwelijk als Wimmie en Coenie straks als 13-jarige meters bier drinken… Nee, daar ben ik geen voorstander van. Tegenwoordiger drinken kinderen meer alcohol dan vroeger, dan mijn tijd! En ik ben ook opgevoed tussen de lege glazen van mijn ouders. En welk kind heeft er dan niet een slokje van geproefd? Hoe spannend is dat? Een drankje wat vies smaakt en ook nog eens een vreemde sensatie in de keel geeft!

Coen en Wim willen regelmatig een lepeltje of het laatste slokje van de koffie. Het liefst drinken ze zelf al koffie maar dat gaat mij ook te ver. Een leeg glaasje waar wijn of wodka in heeft gezeten staat ook gewoon op tafel. Coen is erg benieuwd naar de sensatie van het druppeltje in het glaasje en dat heb ik vast kunnen leggen.

En ook de jongens Keller werden opgeroepen voor een inenting voor de Mexicaanse Griepprik, onee, ik herstel… Influenza A (H1N1)…. Coen wordt na de longontsteking jaarlijks opgeroepen voor de ordinaire griepprik maar die hebben we even gelaten voor wat het is. Mijn kind hoeft niet voor alles een prikje… Maar deze prik… na veel gesurf op het net toch besloten om het te doen. En niet lekker veilig bij de huisarts, maar in de mega sporthal!!! Het zweet stond al op mijn voorhoofd als ik er aan dacht. In mijn gedachte zag ik allemaal gestresde moeders met veel kinderwagens, doekjes, tuttels, pruttels, spenen, drinken om hun kroost maar in het gareel te houden. En dan niet te vergeten de dranghekken en de krijsende kinderen in de mega hal! Helaas moest ik werken en opperde Wim zich op om dit samen met de jongens te doen. Na de uitzendingen van de Amsterdamse intentingen gezien te hebben leek het Wim prettiger om dit samen te doen. Gelukkig kon mijn baas hier begrip voor opbrengen en kon ik even weg van mijn werk. Gezellig samen naar de sporthal! Alles bij de hand… papieren…. smoeltjes en stalen zenuwen gingen we gewoon even een prikje halen! Gezellig…. Gelukkig vonden Wim en Coen het best en begrepen nog niet echt wat er ging gebeuren. De Sporthal was verreweg naar en traumatisch. De verpleegsters van de GGGD deden erg hun best om alles prima te laten verlopen. Geen dikke zusters zonder tanden, maar hele lieve mevrouwen die een hartje op coen;s hand tekende en bij Wim een stip. Wimmie die voelde het al hangen maar hij ging met papa mee. Ik nam Coen en de zuster vroeg Coen naar zijn mooie roze oogpleister met kroontjes (dank je wel Yvette!, ze zijn nog steeds hip) Coen wilde antwoord geven maar toen zat de 5 cm lange spuit al in het kleine bovenarmpje van Coen. Coen schrok en moest toch even huilen. Wimmie hoorde ik een paar tafels verder ook huilen…. ook voorbij…. pppffff….. de meegenomen smoeltjes kwamen goed van pas.

Bij vertrek ontvingen de jongens nog een mooie ballon en het bleek dat ook Sinterklaas aanwezig was. Sinterklaas zat heel zielig en alleen weggestopt in een hoekje van de hal. Een foto was mogelijk maar Wim en Coen die wilden niet echt in de buurt van Sinterklaas komen. Ze hadden net een prik gehad in hun arm en dat doet AU Sinterklaas!! Dan kunnen we niet even leuk zijn of gezellig zijn!

Over 2 weken gaan we alles weer herhalen…dat zal een stuk ingewikkelder worden en zullen we echt op stap moeten met doekjes, tuttels, autootjes en snoep… want die prik willen wim en coen niet meer… die doet AU!

Het is ook zo ingewikkeld

Sint Maarten

Sinterklaas

Welk liedje moet je nou ook alweer bij de deuren zingen? En welke bij de schoen? Hier is dat nog wel lastig. Bij de schoen werd Sint Maarten gezongen en bij de deur Sinterklaas Kapoentje…. dus wat leeft nu meer? Coen en Wim vinden Sint Maarten leuker! (daar is tenminste geen enge Zwarte Piet die opeens wil dat je leuk gaat doen) Dus bij deze: voor nu het leukste liedje van het jaar

Sinterklaas is weer in het land. Een heerlijk feest vol met cadeautjes, veel snoepgoed en vroeg opstaan.

Wat was ik blij gister tijdens de aankomst van Sinterklaas mijn oude Sinterklaas weer te zien. Sinds 1986 (toen was ik 11) kruipt Bram van der Vlugt in de rol van Sinterklaas. Elk jaar gaan de geruchten weer door Nederland dat Bram stopt maar hij hoort bij de intocht. Hij Is Sinterklaas! Voor Wim en Coen is het eigenlijk nog een jaartje te vroeg want ze weten wie Sinterklaas en Zwarte Piet zijn maar de hele intocht gaat nog aan ze voorbij. Diego is op dit moment toch leuker.

Maar dat geeft niks voor de feestpret. Tim is weer eens bij ons aan het logeren. En Tim is al 4 dus hij is vol van de Goedheiligman die hij op de televisie heeft gezien. Bij aankomst moest er druk getekend worden voor Sinterklaas, want Hij had gezegd dat alle kindjes hun schoen moesten zetten (wie heeft dat verzonnen???)(Onee, had ik nog wat in de kast liggen, … pppfff gelukkig had mama Cornelie ook wat meegenomen) Vanaf dat moment werd de Sinterklaas hysterie alleen maar groter. 3 ADHD bijna kleuters renden door het huis. Gelukkig gaf Diego enige rust maar dit duurde niet lang. Om half 6 toch maar begonnen aan het Pannenkoekenfeest. Pannenkoeken met suiker…. lekker voor de rust zeg maar. Na 2 pannenkoeken hadden de mannen het wel weer gezien. (want ja de Schoen moest gezet worden)Vlug maar een toetje (zeg maar naar binnen werken… want de Schoen kwam steeds dichterbij) en ja…. wat dan? Schoen zetten en slapen? De mannen wilden natuurlijk slapen, des te eerder werden ze wakker en konden ze in de Schoen kijken! Maar ja inmiddels pas 18 uur. Samen in bad (toch heel even rust) en in de pyama’s. Ik heb nog nooit zo snel 3 bijna Kleuters in hun pyama zien schieten. En hoe leuk is het om dan nog even naar beneden te gaan? (inmiddels 18.40uur)De Schoenen mochten echt gezet worden. De Schoenen werden gezocht en gezet. Een verlegen, zacht liedje volgde. Het luide gezang van de uren ervoor was verdwenen, nu was het ECHT! Spannend…. Om 19.00 uur vonden de mannen het wel best en wilden ze zelf naar bed. De televisie werd zelf uitgezet en Tim nam het voortouw om naar de slaapkamer te gaan. En na een mooi verhaaltje sliepen ze dan ook alledrie om 19.20 uur! Leve Sinterklaas! Wat heerlijk!!! Wat een feest.

Om 6.00 uur hoorde ik de eerste stemmen al. Het eerste gesprek tussen Coen en Tim ging over de Schoen. Wat kan er allemaal in een schoen (een auto, veel snoep, iets leuks). De Schoen bleek het allerbelangrijkst! Ik ontwaakte toch maar en om 06.45 sloop ik naar beneden met de jongens… Ik kon me het gevoel weer voorstellen om kind te zijn. Ik vond het zelf ook zo spannend vroeger! Wat jammer dat Ik nu zelf de Sinterklaas speelde en dat mijn schoen er niet tussen zat!

En wat een geluk! In de schoenen zaten lekkere chocoloade snoepjes. Het ontbijt bestaat vandaag dus uit een chocoladelolly, 2 chocolademuizen en 2 chocolademunten. Genoeg suiker dus om het een drukke ochtend te laten worden. En als de suiker is uitgewerkt kunnen we naar de intocht in Haarlem! wat een feest! wat een feest!